Toekomst zaaien in de Eemstuin

01-11-2012 12:00

Door Allard ten Dam (één van oprichters en directielid van De Nieuwe Band)

Zondag 3 oktober. De zon schijnt en de wind jaagt de wolken voort over het Groninger land, terwijl ik naar Uithuizermeeden rijd. Te midden van de grote graan- en suikerbietenakkers ligt hier op ruim 2 hectare de Eemstuin, een biologisch dynamische zorgboerderij waar we vandaag “toekomst gaan zaaien”. Dit is een initiatief van de stichting Demeter om boeren en buitenlui met elkaar te verbinden, een oproep voor meer biodiversiteit en tegen het gebruik van genetisch gemanipuleerde gewassen in de landbouw. Dit jaar vindt het – in navolging van Europese landen die ons voor zijn gegaan - voor het eerst in Nederland plaats op een zevental boerderijen.

uitleg krijgen op het erf van de Eemstuin

Isabel van de Eemstuin leidt ons rond over het groenteteeltbedrijf dat ze samen met Felix al weer 18 jaar bewerkt. ‘Ons’, dat zijn schat ik zo’n 50 mensen, jong en oud. We zijn daarvoor hartelijk welkom geheten met lekkere sapjes, zelfgebakken zoetigheden en folkmuziek van een violist op de achtergrond. Na korte inleidingen krijgen we allemaal rode petjes met de tekst “Toekomst zaaien”. Een bonte stoet trekt vervolgens langs de groentepercelen, de composthopen en de kassen.

Isabel weet onze aandacht goed te binden terwijl ze stil staat bij de gewassen, de werking van de composthopen, de eigen zaadteelt en het werken – sinds 2004 - met de mensen met een zorgindicatie. Nadat we lang zijn blijven hangen bij twee vrolijke varkentjes die zich tegoed deden aan uit de kluiten gegroeide courgettes, komen we tenslotte bij het vollegronds-gedeelte waar twee percelen klaar gemaakt zijn om ingezaaid te worden met winterrogge. De bedoeling is dat die rogge in het vroege voorjaar veel licht aan zich bindt, vervolgens ondergewerkt wordt en dan een fantastische bedje creëert voor de groentegewassen die er op gaan groeien. En dat dient dan weer tot voedsel voor ons. Toekomst zaaien dus!

toekomst zaaien

We stellen ons op langs de rand van de percelen en krijgen eerst wat zand om de werpbeweging te oefenen. Dat gaat dusdanig goed, dat we alras overgaan naar de volgende ronde: het in ontvangst nemen van een schaaltje met winterrogge met de klinkende naam Champagne!

Isabel vraagt ons de ogen te sluiten en even stil te staan bij wat we zo meteen gaan doen, zodat we de weg voor ogen zien die het zaadje tegemoet gaat en die we over pakweg een half jaar weer terug zullen zien. Tegen die tijd levert mijn eigen moestuin nog geen sla op, maar dan kan ik me wel weer verheugen op de ( in Noord- Nederland) befaamde verras-me-sla van de Eemstuin. Dat is een bijzonder prettig vooruitzicht. Op het moment van het zaaien besluit ik om deelgenoot in plaats van toeschouwer te zijn en laat mijn fototoestel voor wat het is. Mooi om al die mensen met al die rode petjes te zien langs de percelen en om gezamenlijk te zaaien. Na het zaaien geeft een ieder in de rij zijn of haar buurman/vrouw de hand en staan we zo een ogenblik in verbondenheid. Het voelt wat onwennig en het voelt vooral ook erg samen.

Wat mij betreft een zeer geslaagde actie om de band tussen de stad en het platteland en die tussen de consument en de boer(in) te versterken!

klaar om te zaaien

In dit Picasa-album kan je alle foto's bekijken die Allard gemaakt heeft bij de Eemstuin.