Column van Dick Stelder "Twee keer niks is niks"

20-09-2011 12:00

In het Dagblad van het Noorden van zaterdag 17 september kwamen we deze column van Dirk Stelder tegen:

Twee keer niks is niks

Hier spreekt de consument. Ik at gisteren andijviestamppot want dat is het lekkerste wat er bestaat. Een krop andijvie 79 cent, ik heb aan de helft genoeg dus kosten 40 cent. Vijf aardappelen 50 cent, klontje boter, scheutje melk en een stukje geraspte kaas, zeg nog eens 50 cent en een plak vers afgesneden ontbijtspek 70 cent. Totale kosten van dit culinaire hoogtepunt 2,10 euro. Een pakje batterijen voor je afstandsbedieningen kost al meer. Kijk ’s avonds om zes uur eens op je bord en reken uit wat voeding, de meest wezenlijke en belangrijkste basisbehoefte van de mens, kost. Niks, vergeleken bij de wijn, frisdrank, chips, een pak afwasblokjes, je verzekeringen, de benzinepomp of je smartphone om eindeloos op Facebook te ouwehoeren. Plaatsvervangende schaamte overvalt mij. We willen allemaal dat de varkens, koeien en kippen een dierwaardig bestaan maar op de een of andere manier durft de industrie het niet aan omdat ze bang zijn dat wij het niet pikken. Als alle vlees twee keer zo duur wordt kunnen de varkens vrolijk buiten in de modder wroeten. Dan zou mijn plakje spek 1,40 in plaats van 70 cent kosten. Precies, twee keer niks is nog steeds niks. Ik heb er geen probleem mee en als je er even over nadenkt jij ook niet. Afgezien van de bijstandsmoeders zou 90% van de Nederlandse consumenten het niet eens merken. En wie het wel merkt kan zijn sms bundel terug brengen tot een iets minder waanzinnig babbelniveau. De meerprijs van een biologische tomaat kost een sms. Het beschamende feit moet gezegd: we geven niks uit aan eten. Dus twee keer niks kan best.